در بهار مقاومت و در صحن پیامبر اعظم(ص) ۲۴هزار کودک و والدینشان گرد هم آمدند تا بزرگ‌ترین محفل قرآنی جهان اسلام را رقم بزنند. محفلی که امسال با عنوان «فرشتگان مقاومت» به یاد شهدای مظلوم میناب برگزار شد و در آن، کودکان با دل‌های کوچک اما پرمهرشان دست بر سینه گذاشتند و با تلاوت قرآن و همخوانی سرود، مرهمی شدند بر دل خانواده‌هایی که داغی ۵۰ روزه هنوز بر قلبشان سنگینی می‌کند.

«فرشتگان مقاومت» به یاد شهدای مظلوم میناب

از نخستین لحظه‌ای که پا در صحن پیامبر اعظم(ص) گذاشتم، می‌شد فهمید که امروز، روز معمولی نیست. نور آفتاب روی سنگ‌های صحن می‌درخشید و صدای خنده‌ها و گفت‌وگوی کودکانه در فضا پخش بود، اما در پس این شادمانی، حال‌وهوای دیگری جریان داشت. امروز، روز همدلی بود، روز دیدار با خانواده‌هایی که داغی بزرگ بر جانشان نشسته بود. در گوشه‌وکنار صحن، حلقه‌های کوچک از نوآموزان مهدالرضا(ع) و کودکانی با لباس‌های یکدست، رحل‌های چوبی مقابلشان و چشمانی که برق شوق از آن‌ها می‌بارید شکل گرفته بود. مربیان نیز آرام و مهربان کنارشان نشسته بودند. آن‌ها هر لحظه در میان حلقه‌ها جابه‌جا می‌شدند، با لبخند دستی بر شانه کودکی می‌گذاشتند و با صدایی آرام، نظم را در میان جمع حفظ می‌کردند. انگار همگی برای میزبانی از لاله‌های سرخ که حالا خانواده‌هایشان نشانی از مقاومت در راه وطن بودند، آماده می‌شدند.

میزبانی از لاله‌های سرخ در امتداد مقاومت

امروز، صحن پیامبر اعظم(ص) تنها میزبان نوآموزان و والدینشان نبود. در میان هیاهوی شیرین کودکان، بخشی از صحن، حزنی مقدس و باشکوه را در خود جای داده بود. خانواده‌های شهدای مظلوم میناب، میهمانان ویژه این بزم قرآنی بودند. خانواده‌هایی که بیش از ۵۰روز بود داغ سنگین فرزندانشان را با خود حمل می‌کردند. هر کدام قاب عکسی در دست داشتند. قاب‌هایی که تصویر کودکانی را در خود جای داده بودند که حالا به‌جای زمین، آسمان را خانه کرده بودند. آمده بودند تا در کنار فرشتگان کوچک مهدالرضا(ع) لحظه‌ای آرام بگیرند و در حریم امام رئوف(ع) دل‌های زخمیشان را مرهمی دوباره ببخشند. حضور این خانواده‌ها در کنار کودکان مهدالرضا(ع)، پیوندی نمادین میان نسل امروز و شهدای راه امنیت ایجاد کرد؛ گویی هر آیه که از زبان این نونهالان جاری می‌شد، غباری از دلتنگی را از چهره مادران و پدران داغدار می‌زدود و به آن‌ها یادآوری می‌کرد که آرمان فرزندانشان در جان این سلاله‌های نوپا زنده است.

لیانا؛ صدایی به وسعت ایمان یک ملت

در میانه برنامه، کنار یکی از حلقه‌های کودکان نشستم. دختربچه‌ای کوچک با سربند پرچم ایران توجهم را جلب کرد. اسمش لیانا بود. چهره‌اش پرانرژی و بامزه بود، اما حرف‌هایش عمیق‌تر از آنچه انتظار داشتم. کنار دوستش نشسته بود و با جدیت تمام از چیزهایی حرف می‌زد که معمولاً از زبان بزرگسالان شنیده می‌شود. می‌گفت: «من عکس شهدای میناب رو دیدم. یکی از اسم‌ها مثل اسم من بود. گریه‌م گرفت. مامانم گفت این روزها خیلی مهمه، نباید بی‌خیال باشیم». حرف‌هایش سنگین بود؛ آن‌قدر که برای لحظه‌ای فراموش کردم روبه‌روی یک کودک پنج‌ شش‌ساله نشسته‌ام. انگار صدایی از عمق درد یک سرزمین مقاوم، از زبان این دخترک به گوش می‌رسید. حرف‌های او تجلی نفوذ فرهنگ مقاومت در لایه‌های تربیتی نسل جدید بود. لیانا و هزاران کودک دیگر، امروز ثابت کردند قرآن برای آن‌ها تنها کتابی برای قرائت نیست، بلکه منشوری است برای ایستادگی و درک مفاهیم والای انسانی.

فریاد «ای ایران»؛ سمفونی اتحاد در حریم رضوی

اما صحنه‌ای که بیش از همه در دل نشست، لحظه همخوانی سرود «ای ایران» بود. مجری برنامه با صدایی گرم، کودکان را دعوت کرد و ناگهان ۱۲هزار نوآموز از جا بلند شدند. قد و قامتشان کوچک بود اما صدا و قلبشان بزرگ‌تر از هر وصفی. لاله‌های کاغذی قرمز در دستانشان بالا می‌رفت و پایین می‌آمد. خانواده‌های شهدا با چشمانی پر اشک نگاهشان می‌کردند، اشکی که هم غم در آن بود و هم آرامش، هم دلتنگی و هم امید. در آن لحظه، صحن پیامبر اعظم(ص) نماد پیوند عاطفی چند نسل شده بود. کودکان، خانواده شهدا، مربیان، زائران و… همه در یک صدا و یک ضرب‌آهنگ ای ایران می‌خواندند.
در آن لحظات، مرز میان گریه و لبخند در میان حاضران برداشته شد؛ خانواده‌های شهدا در میان اشک‌هایشان، لبخند رضایت می‌زدند و زائران با حیرت، شاهد رویش نسلی بودند که هویت ملی خود را با ریشه‌های مذهبی و قرآنی گره زده است.

گسترش چتر قرآنی آستان قدس رضوی

حجت‌الاسلام‌والمسلمین سید مسعود میریان، مدیر مرکز امور قرآنی آستان قدس رضوی در گفت‌وگویی درباره اهمیت این رویداد توضیح داد. او با اشاره به برگزاری این برنامه در قالب «فرشتگان مقاومت» گفت: «این محفل بزرگ‌ترین اجتماع قرآنی کودکان در جهان اسلام است که امسال با حضور ۱۲هزار نوآموز و ۱۲هزار نفر از والدین آنان برگزار شد. سال گذشته این برنامه با عنوان غنچه‌های رضوی و با حضور ۵هزار نوآموز اجرا شده بود، اما امسال به یاد شهدای مظلوم میناب نام آن تغییر یافت و گستره آن به ۲۴هزار نفر رسید».
او تأکید کرد که حضور خانواده‌های شهدای میناب در این برنامه، نشانه‌ای از همدلی فرهنگی و معنوی با آنان است و افزود: «تمام نوآموزان مهدالرضا(ع) که روخوانی و روان‌خوانی قرآن را با روش قصه و بازی فرامی‌گیرند، در این محفل حضور یافتند. هدف ما نهادینه‌سازی پیام صلح و محبت در دل کودکان است».

فرجام یک عهد؛ گام‌های کوچک برای آینده‌ای بزرگ

وقتی برنامه به پایان نزدیک شد، کم‌کم صحن پیامبر اعظم(ص) خلوت‌تر شد. رحل‌های کوچک بسته شدند، کودکان دستان کوچکشان را در دستان والدین گذاشتند و در میان زائران حرکت کردند. در گوشه صحن، پسر بچه‌ای دست مادرش را گرفته بود و به گنبد طلایی نگاه می‌کرد. زیر لب چیزی زمزمه می‌کرد، شاید دعایی برای شهدا، شاید شکرگزاری برای این روز، شاید راز کوچکی میان او و امامی که در آن لحظه شاهد همه بود. محفل «فرشتگان مقاومت» روایتی بود از پیوند معنویت و مقاومت، از کودکی و بزرگی، از گام‌های کوچکی که آینده‌ای بزرگ را می‌سازند.
کودکان امروز، با لاله‌های کاغذی در دست و آیات قرآن در دل، به همراه خانواده‌های شهدا و همه حاضران، پیام روشنی را رساندند؛ اینکه امید زنده است و نسل جدید با قلب‌هایی روشن راه را ادامه خواهد داد.
این نوآموزان، امروز با لاله‌هایی در دست، عهد بستند که پاسدار خون شهدایی باشند که برای آرامش و امنیت این مرز و بوم، از جان گذشتند. نوری که امروز در دل این ۲۴هزار نفر روشن شد، نویدبخش فردایی است که در آن آوای قرآن، ضامن تداوم عزت و ایستادگی ایران اسلامی خواهد بود.